Lęk i zaburzenia lękowe

Lęk towarzyszy nam w życiu już od najmłodszych lat. Choć na pierwszy rzut oka zakwalifikowaliśmy go jako coś złego i nieprzyjemnego ma też swoje dobre strony. To on pozwala nam funkcjonować i jest gwarantem naszego bezpieczeństwa. To dzięki niemu mamy, chociażby odruch hamowania w rozpędzonym samochodzie i to dzięki niemu zazwyczaj ograniczamy czynności, które mogłyby być dla nas niebezpieczne do absolutnego minimum. Lęk jest dla nas swojego rodzaju strażnikiem i przewodnikiem podpowiadającym, co może być dla nas bezpieczne a co nie. Jednak co, jeżeli zaczynamy tracić nad nim kontrolę? Co, jeśli zamiast być dla nas pomocny, paraliżuje i utrudnia normalne funkcjonowanie a nasze życie powoli przez jego ciągłą obecność staje się koszmarem ?

Pamiętajmy, że lęk jest rzeczą wszechobecną i dotyczącą w mniejszym lub większym stopniu wszystkich ludzi,  jest także nieunikniony. Różne osoby reagują różnym natężeniem lęku na różne sytuacje, jednak całkowite wyeliminowanie go z życia jest niemożliwe. Problem pojawia wtedy, kiedy ów lęk staje się nie do zniesienia i uniemożliwia normalne funkcjonowanie.

Zaburzenia lękowe, bo o nich będzie mowa, są jednymi z najczęściej występujących zaburzeń. Według szacunków stanowią one 14% ze wszystkich przypadków chorób psychicznych występujących w UE. Czego najczęściej dotyczą nasze lęki? Zazwyczaj dotyczą one przyszłości, naszych wyobrażeń i spekulacji na temat tego, co może się stać. Tak naprawdę każdy z nas się czegoś boi. Może to być strach spowodowany lękiem społecznym, który poprzedzały myśli  na temat hipotetycznej sytuacji w szkole bądź miejscu pracy, strach przed pająkami, ciasnymi przestrzeniami czy wysokością. Zdarza się także, że lęk występuje w sytuacjach, które na pierwszy rzut oka nie wydają się być zagrażające. Może mieć on różnoraki charakter, przybierać postać lęku uogólnionego, specyficznej fobii lub lęku napadowego

redagował: psycholog, mgr Kacper Mikuła